Dönmeye başlayan bebek için oyun fikirleri: dönüşe davet eden yer oyunları

Dört ile altı ay arasında bir yerde pek çok bebek çok komik bir şey yapmaya başlar: sırtüstü yatarken bir kenarda ilgi çekici bir şey görür ve bütün bedenini ona doğru çevirir; yavaş ama kararlı bir kruvasan gibi. Bir süre hiçbir şey olmaz. Sonra bir gün kalçalar omuzları takip eder ve bebek tamamen yan devrilir, genellikle yüzünde tam bir şaşkınlık ifadesiyle. Aşağıdaki oyun fikirleri egzersiz ya da antrenman değil. Bebeğinize dönmek, uzanmak ve ağırlığını bir yandan diğerine aktarmak için sebep veren küçük yer oyunları; zaten dönmenin büyük kısmı da bundan ibaret.

Bebekler bu noktaya çok farklı zamanlarda gelir. Bazıları erken döner, sonra haftalarca bu işi unutmuş gibi görünür. Bazıları sırttan karına dönmeyi atlayıp önce tersini yapar. Bunların hiçbirinin düzeltilmesi gerekmez. Bebeğinizin hareketleriyle ilgili aklınıza bir soru takılırsa, doğru adres aile hekiminiz, ebeniz ya da çocuk doktorunuz.

Dönmeden önce dönme neye benzer

Tam devrilme gelmeden çok önce, onun parçalarını görmeye başlarsınız:

• Ayaklar havada, eller dizlerde ya da parmaklarda.
• Dizler bir yana düşerken omuzların yerinde kalması.
• Bir kolun bedenin üzerinden karşı tarafa uzanması.
• Karın üstündeyken ön kollara yüklenip başı çevirmesi.
• Bir saniyeliğine yan yatıp sonra geri düşmesi.

Bunların hepsi birer prova. Sizin işiniz çoğunlukla zemin, zaman ve dönmeye değecek bir şey sunmak. Sert bir yüzey işi kolaylaştırır: yere serilmiş bir halı ya da oyun matı, yumuşak bir koltuk minderine veya zıplayan bir yatağa göre itmek için çok daha fazla destek verir.

Bir beceri öğretmiyorsunuz. Bir bedene hareket etmek için sebep veriyorsunuz.

Biraz uzakta, yana konmuş oyuncak

En basit oyun bu ve çoğu bebeğin bu konuda net bir fikri var.

Bebeğinizi matın üstüne sırtüstü yatırın. Sevdiği bir şeyi — hışırtılı bir bez, ahşap bir halka, silikon bir kaşık, telefon kılıfınız, o sıralar neye takmışsa — parmak uçlarının hemen ötesine, omuz hizasında bir yana koyun.

Sonra bekleyin. Çok fazla anlatmayın. Fark etmesine izin verin.

Genelde bolca bakma, biraz kol sallama ve sonunda omuzların dönmesi gelir. Alabilir de, alamayabilir de. Sinirlenmesi gerçek bir ağlamaya dönüşüyorsa oyuncağı yaklaştırın, kazanmanın tadını alsın. Bir dahaki sefere ya da gelecek hafta yine biraz uzağa koyarsınız.

Bu oyunu daha iyi işler kılan birkaç şey:

• Tarafları değiştirin. Bebeklerin çoğu zaman bir favori yönü olur. Mesele haline getirmeden diğer tarafı da deneyin.
• Sesli olan, güzel olandan iyidir. Çıngıraklar, hışırtılı kâğıtlar ve zilli her şey, sessiz bir peluştan daha uzun süre ilgi çeker.
• Yüzünüz de bir oyuncaktır. Yerde, görüş alanının hemen dışında uzanıp konuşun. Gizemli bir şekilde yer değiştirmiş bir ebeveyn kadar dönmeye teşvik eden az şey vardır.
• İki dakika bir seanstır. Kısa ve neşeli, uzun ve aksi olandan iyidir.

Küçük bir destekle yan yatarak oyun

Yan yatmak harika bir ara duraktır. Başın arkasındaki yükü kaldırır, iki eli yüzün önünde buluşturur ve bebeğin ön ile arka arasında dengede olmanın nasıl bir şey olduğunu hissetmesini sağlar.

Küçük bir havluyu ya da ince bir battaniyeyi sosis gibi rulo yapıp bebeğin sırtına destek olacak şekilde yerleştirin ya da arkasına oturup elinizi sırtına koyun. Önüne, göğüs hizasına bir oyuncak getirin ki iki eli birden ona uzanabilsin.

Buradan genelde iki güzel şey olur. Bazı bebekler üstteki kolla yerden itip sırtüstü devrilir; bu dönmektir. Bazıları alttaki kolun üzerinden öne eğilip karın üstüne gelir; bu da dönmektir. Her iki durumda da bunu neredeyse kazara keşfederler, ki bir şeyi keşfetmenin en güzel yolu budur.

Yanlarından ayrılmayın. Yan yatış yalnızca bir oyun pozisyonudur, asla uyku pozisyonu değildir. Uyku her zamanki gibi kalır: sırtüstü, sert ve düz bir yüzeyde, çevrede hiçbir gevşek eşya olmadan.

Havlu üstünde bezsiz dönme oyunları

Pişiği havalandırmak için zaten bezsiz zaman uyguluyorsanız, elinizde hazır bir hareket seansı var demektir. Havlunun üstündeki çıplak ten çok iyi geri bildirim verir ve arada bez olmayınca bacaklar bambaşka hareket eder — kalçalardan çok daha serbest, ki dönme tam da oradan doğar.

Yere iki havlu serin, iyimser hissediyorsanız üstüne bir müslin koyun ve tekmelemesine izin verin. Birkaç fikir:

• Karnına önce bir yandan, sonra diğer yandan üfleyin ki sizi bulmak için dönsün.
• Ayaklarını hafifçe tutup dizlerinin nazikçe önce bir yana, sonra diğer yana düşmesine eşlik edin; saçma bir şarkı da mırıldanabilirsiniz. Bedenini takip edin, dönüşü asla zorlamayın.
• Bir omzunun üstünde bir fular sallandırın ki bakmak ve çapraz uzanmak zorunda kalsın.
• Burada karın üstü zamanı da yapın, otuz saniye bile olsa. Sonra becerebiliyorsa geri devrilmesine izin verin.

Bir noktada bir su birikintisi bekleyin. Anlaşma böyle.

Durma anını fark etmek

Bebekler yeterince aldıklarını açıkça söyler, yeter ki bakmayı bilelim. Sırtı kavislendirmek, başı çevirmek, donup dalgın dalgın bakmak, mızmızlanmak, kolların ani hareketleri, birden gelen bir esneme. Bunlardan herhangi biri “dur” demektir: kucağınıza alın, onun yerine sarılmalı bir şey yapın. Zorlamak yalnızca yer zamanının bunaldığı yer olduğunu öğretir.

Bir emzirmeyle bir uyku arasında sadece beş sakin dakika bulabildiyseniz, bu tam bir seanstır. Kimseye bir program borçlu değilsiniz. (Neyi denediğinizi ve nasıl gittiğini gevşek bir şekilde not etmeyi seviyorsanız, Kaplu tam da böyle şeyler için hazırlanıyor.)

Dönme başlayınca her şeyi aşağı indirin

İlk dönüş genellikle kimsenin beklemediği anda gelir; bu yüzden ondan bir adım önde olmakta fayda var.

• Bebeğinizi yatakta, koltukta, alt değiştirme masasında ya da yüksek herhangi bir yerde bir saniye bile olsa yalnız bırakmayın.
• Kararlı bir şekilde dönmeye başladığında bezini yerdeki bir matın üstünde değiştirin.
• Uyku alanını boş tutun — yatak koruyucusu, yastık, gevşek battaniye ya da pozisyon destekleri olmasın. Bebeğiniz uykusunda kendi kendine dönüyorsa onu geri çevirmeniz gerekmez, ama her zaman sırtüstü yatırılarak uykuya bırakılmalıdır.
• Uyku güvenliğiyle ilgili sorularınız varsa aile hekiminize ya da doktorunuza danışın. Bizimki de dahil, bir yabancının sözüne güvenmeyin.

Dönmek, pek çok bebeğin bedeninin nereye gideceğine ilk kez kendi karar verdiği andır. Biraz yer, dönmeye değecek bir şey ve yakında duran bir yüzünüz olsun; gerisi çoğunlukla kendiliğinden gelir — genellikle tamamen kayıp saydığınız bir günün öğleden sonra üçünde.