Yenidoğanlar ne görür ve evde kolay yüksek kontrast oyunları

İlk haftalarda oyun pek de oyuna benzemez. Ortada sallanan bir çıngırak, ileri geri yuvarlanan bir top yoktur. Çoğunlukla bakmak vardır, biraz da dinlemek. Yenidoğanlarda yüksek kontrastlı oyun — bebeğinize sade, keskin kontrastlı şekiller göstermek, en başta da kendi yüzünüzü — bu yüzden dünyaya yeni gelmiş biri için yeterli eğlencedir. Ve bu yüzden bunun için tek bir şey satın almanız gerekmez.

Bir yenidoğan gerçekte ne görür

Yenidoğanın dünyası yakın ve biraz bulanıktır. Odaklanma en iyi yaklaşık 20–30 cm mesafede olur; yani onu kucağınıza aldığınızda ya da beslerken yüzünüzle yüzü arasındaki mesafede. Bundan uzağı yumuşar, belirsizleşir.

Renk vardır ama ince farkları ayırt etmek zahmetlidir. Güçlü kontrast — açık üzerine koyu — pastel üzerine pastelden çok daha kolay seçilir. O siyah beyaz kartlar bu yüzden var; beyaz bir mutfak beziyle üzerine konmuş koyu renk tahta bir kaşığın aynı işi bedavaya görmesinin sebebi de bu.

İlk haftalarda göz hareketleri oynaktır. Bebeğiniz bir şeyi yavaşça takip edip sonra kaybedebilir, size bakmadan yanınızdan öte bir yere bakabilir ya da bir saniyeliğine gözleri kayabilir. Bu normaldir ve üzerinde durulacak bir şey değildir. Bebeğinizin gözleri ya da bakışıyla ilgili en ufak bir endişeniz varsa aile hekiminize, ebenize ya da sağlık görevlinize sorun — tam da bekledikleri türden bir soru bu.

Yüzler oyuncakları neden geçer

Evdeki en iyi oyuncak sizsiniz ve zaten odadasınız.

Bir yüzde yenidoğanın başa çıkabileceği her şey var: gözlerin ve saç çizgisinin çevresinde güçlü kontrast, ilgi çekecek kadar yavaş ve tahmin edilemez bir hareket, üstelik bir de ses. Ayrıca değişiyor. Peluş bir oyuncak hep aynı kalır; sizin kaşlarınız kalmaz.

Yani tek bir şey yapacaksanız, bebeğinizi yakınınızda tutun, yüzünüzü bulmasına izin verin ve bir süre öyle kalın. Gösteri yapmanız gerekmiyor. Bebeklerin bu haftalarda yaptığı şeyin çoğu bakmak, başka yöne bakmak, sonra yine bakmaktır.

Beş sakin dakikalık bakışma tam bir seanstır. Fazlası için ekstra puan yok.

Hiçbir malzeme gerektirmeyen dört bakma oyunu

Bunların hepsi bebeğiniz uyanıkken, çıldıracak kadar aç değilken ve aşırı yorgun değilken en iyi sonucu verir. Bu aralık kısa olabilir. Bugün kaçırdıysanız, yarın yine gelir.

Yavaş yüz hareketleri

Bebeğinizi yüzünüzden yaklaşık 25 cm uzakta, destekli ve rahat bir şekilde tutun. Size yerleşmesine izin verin. Sonra başınızı çok yavaşça bir yana çevirin — doğal gelenden daha yavaş, aşağı yukarı hareket ettiğini zar zor gördüğünüz bir yelkovan hızında.

Bazı bebekler takip eder. Bazıları gözünüzün içine bakar ve görüş alanından kaymanıza izin verir. İkisi de iyidir. Dilinizi çıkarıp birkaç saniye öyle bırakmayı, sonra geri çekmeyi deneyin. Bazı yenidoğanlar bir süre sonra taklit eder; çoğu etmez ve bunun hiçbir anlamı yoktur.

Açık renk bezin üzerinde koyu kaşık

Kucağınıza ya da düz bir yüzeye beyaz veya açık renk bir müslin yayın ve üzerine koyu renk tahta bir kaşık koyun. Bebeğinizin odaklanma mesafesinde tutun. Baksın. Sonra kaşığı birkaç santim sola kaydırın, bekleyin ve geri getirin.

Duraklama, hareketten daha önemli. Bebeklerin bir şeyi bulmak için de, onunla işini bitirmek için de zamana ihtiyacı var.

Desenli mutfak bezi

Çizgili, kareli ya da iri desenli herhangi bir mutfak bezi iş görür. Yakınca tutun ve yavaşça sağa sola hareket ettirin ya da bir köşesinin inip kalkmasına izin verin. Bezi elinizde tutun ve bebeğinizin yüzünden iyice uzakta kalsın — asla üzerine konmasın ya da örtülmesin. Desen ve hareket bir aradayken genelde tek başlarına olduğundan daha ilgi çekicidir.

Bu oyun, siz yerde otururken ve bebeğiniz yanınızda sırtüstü yatarken de rahatça yapılabilir.

Işık ve gölge

Pencerenin yakınında durun, bebeğinizin yüzü odaya dönük olsun — parlak ışığa doğru değil. Yavaşça hareket edin ki ışık ve gölge duvarlarda yer değiştirsin. Ya da bir panjurun gölgesini veya dışarıda kımıldayan yaprakları izleyin. Aslında hiçbir şey yapmıyorsunuz; sadece içinde kontrast olan bir yerde bulunuyorsunuz.

Durma anını okumak

Yenidoğanların "bu kadar yeter" demenin kibar bir yolu yok, o yüzden bedenlerini kullanıyorlar.

Seansın bittiğine dair sık görülen işaretler:

• başını ya da gözlerini başka yöne çevirmek, bazen tekrar tekrar
• esnemek, hıçkırmak ya da hapşırmak
• hareketsizleşip donuklaşmak, ya da size bakıyormuş gibi görünüp aslında boşluğa bakmak
• kollarda ani, sıçramalı hareketler ya da gerilip kasılma
• giderek artan mızmızlanma

Yorgunluk işareti olmayan bir şey: bebeğinizin rengi solarsa, morarır ya da griye dönerse veya nefes alışı değişirse hemen tıbbi yardım alın.

Yorgunluk işaretlerinin hepsine verilecek yanıt aynı: oyunu bırakın. Onu kendinize yaklaştırın, sesinizi alçaltın, ortamı sakinleştirin. Başını çevirmesi reddetmek değildir ve sizin bir başarısızlığınız hiç değildir — sahip olduğu tek ses ayarı budur.

Bebekler bu konuda birbirinden çok farklı. Biri on dakika keyifle bakar; bir başkasının sınırı iki dakikadır ve bunu size açıkça söyler. Karşınızdaki bebeği takip edin.

Bunun günün neresine oturduğu

Belirli bir yerine değil. Bu oyunlar alt değişiminden sonraki boşluğa, bir öğünden önceki birkaç dakikaya, saat 16.00'da hiç beklemediğiniz uyanıklık aralığına sığar.

Plana ya da programda bir kutucuğa ihtiyacınız yok. Örüntüleri fark etmeyi seviyorsanız — bebeğinizin günün hangi saatlerinde daha uyanık ve alıcı olduğunu — Kaplu gibi bir uygulama bunu fazla uğraşmadan takip etmenize yardımcı olabilir, ama aklınızda tuttuğunuz bir not da iş görür.

Ve hiç bakma oyunu olmayan günlerde, çünkü herkes yorgundur ve çamaşır makinesi öter durur: o da tamamen normal bir gündür. Siz işlerinizi hallederken bebeğinizi kucağınızda taşımanız, yüzünüzü zaten tam onun odak mesafesine getiriyor.

İlk haftalarda bir program yürütmüyorsunuz. Çok yeni birine birkaç ilginç şeyi yavaşça gösteriyor, yeterince olduğunda da duruyorsunuz. Hepsi bu.