Gözyaşsız karın üstü zamanı: nazik bir başlangıç ve nasıl devam edilir

Neredeyse her ebeveyn karın üstü zamanını ilk bir iki hafta içinde duyar; genellikle tartı ile bez muhabbeti arasında sıkışmış, aceleyle söylenmiş bir cümlede. Sonra evde bebeğinizi yüzüstü yatırırsınız, dokuz saniye sonra ağlamaya başlar ve acaba yanlış mı yapıyorum diye düşünürsünüz. Yapmıyorsunuz. Yenidoğanlarda karın üstü zamanı, nadiren kollarına yaslanmış mutlu bir bebekle geçen huzurlu bir yer seansıdır. Başlangıçta kısadır, biraz sallantılıdır ve çoğu zaman minderde değil, sizin göğsünüzde geçer.

Karın üstü zamanı aslında ne işe yarar

Bebeğiniz uyanıkken yüzüstü yattığında yerçekimine karşı çalışmaya başlar. Başını birazcık kaldırır, bir yana çevirir, kollarından ve omuzlarından güç alarak iter. Bu çaba, ileride dönmek, oturmak ve bir şeye uzanmak için kullanacağı boyun, sırt ve omuz kaslarını güçlendirir.

Ayrıca başın arka kısmına binen basıncı azaltır ve bebeğinize dünyanın bambaşka bir görüntüsünü sunar. Sırtüstü yatarken tavanı ve çenenizi görür. Yüzüstüyken zemini, kendi hizasındaki yüzünüzü, bir sandalye ayağını, halıya düşen ışığı görür.

Açıkça söylemekte fayda var: karın üstü zamanı her zaman uyanıkken ve her zaman siz yanındayken yapılır. Uyku için bebekler sırtüstü, kendilerine ait düz bir yüzeyde ve etrafında gevşek hiçbir şey olmadan yatar. Bu öneri değişmez.

Yenidoğanlarda karın üstü zamanı: ilk haftalarda nasıl başlanır

En nazik başlangıçlar karın üstü zamanına pek benzemez bile. Bu gayet normal. Önemli olan, bebeğinizin uyanıkken, biraz çaba harcayarak kısa anlar boyunca yüzüstü kalması.

Göğüs göğse

Koltukta yarı yatar şekilde arkanıza yaslanın ya da yatakta yastıklarla desteklenin ve bebeğinizi karnı size dönük şekilde göğsünüze yatırın. Nefesinizi hisseder, sesinizi duyar; bu da her şeyi daha az ürkütücü kılar. Pek çok yenidoğan, yüzünüze bakmak için bir iki saniye başını kaldırır. Bu da sayılır.

Siz uyanık kalın. Uykunuz gelirse bebeğinizi kendi düz uyku yüzeyine, sırtüstü yatırın.

Kucağınızda, bacaklarınızın üstünde

Oturun ve bebeğinizi yüzüstü, başı kalçasından biraz yukarıda olacak şekilde uyluklarınızın üzerine yatırın. Bir eliniz sırtında dursun. Bu pozisyon yeri hiç sevmeyen bebekler için işe yarar ve bez değişiminden sonra yapması kolaydır. Konuşurken bacaklarınızı yavaşça sallayabilir ya da sırtını okşayabilirsiniz.

Yerde, bir örtünün üzerinde

Yeri denerken sert, düz bir zemin ve ince bir örtü kullanın. Siz de aşağı inin, yüz yüze gelin. Odadaki en ilgi çekici şey sizin yüzünüz ve ilk haftalarda hiçbir oyuncak onun yerini tutmaz.

Göğsün ve koltuk altlarının altına rulo yapılmış ince bir müslin, küçük bir bebeğin başını kaldırmasını kolaylaştırabilir; yeter ki kolları önde serbest kalsın ve siz hemen yanında olun.

Ne kadar, ne sıklıkla

Tek bir uzun seans fikrini unutun. İlk haftalarda saniyeler ve kısa tekrarlar üzerinden düşünün.

• Günde birkaç kez, bebeğiniz keyifli olduğu sürece; bu başlangıçta on saniye olabilir
• Bez değişiminden sonrası kolay bir hatırlatıcı, çünkü zaten oradasınız
• Beslenmenin hemen ardından değil; dolu bir mide bu pozisyonu rahatsız eder
• En iyisi uyanık, karnı doymuş ve sakinken; aç ya da aşırı yorgunken değil

İlk aylar ilerledikçe çoğu bebek daha uzun süreleri kaldırır; üç dört ay civarında birçok bebek kollarına yaslanıp etrafa bakarak birkaç dakikayı keyifle geçirir. Gün içindeki toplam süre, tek bir seanstan daha önemlidir.

Gün içine yayılmış beş sakin dakika bulabildiyseniz, o gün karın üstü zamanı tamamdır.

Tek bir kötü günü yargılamak yerine haftalık örüntüleri görmeyi seviyorsanız, not almak işe yarar. Bu da günlük bakımın geri kalanıyla birlikte Kaplu'da geliştirdiğimiz küçük şeylerden biri.

Bebeğiniz ağladığında

Ağlamak bir bilgi, başarısızlık değil. Genellikle birkaç basit şeyden birini anlatır: çabadan yoruldu, pozisyon rahatsız, yeni yemek yedi ya da kucağa gitmek istiyor.

Genelde işe yarayanlar:

• Ağlama büyümeden durun. Sakin bir notayla bitirmek bir sonraki denemeyi kolaylaştırır.
• Zorluğu düşürün. Yerden göğsünüze ya da kucağınıza geçin.
• Yaklaşın. Yüzünüz onun hizasında olacak şekilde uzanın, konuşun ya da şarkı söyleyin.
• Ortamı değiştirin. Başka bir oda, ışık giren bir pencere, yakında oynayan bir kardeş.
• Gün içinde tekrar deneyin. Sabah dokuzda nefret eden bir bebek, öğleden sonra dörtte gayet iyi olabilir.

Bebekler bu konuda birbirinden çok farklı. Kimi hemen keyifle yerleşir, kimi haftalarca her seferinde itiraz eder ve sonra bir gün aniden umursamaz olur. Başını çevirmek, gerilmek ya da ağlamak "şimdilik duralım" demenin normal bir yolu.

Bebeğiniz başını bir tarafa çevirmekten belirgin şekilde hoşlanmıyorsa, başını hep aynı yöne çeviriyorsa ya da hareketleri veya baş şekliyle ilgili bir endişeniz varsa, bunu ebe, aile sağlığı çalışanınız veya doktorunuzla paylaşın. Tam da bunun için varlar ve beklemektense erken sormak daha iyi.

Büyüdükçe devam ettirmek

Üç ay civarından sonra karın üstü zamanı ayrı bir etkinlik olmaktan çıkar, oyuna karışır. Bebeğiniz kollarına yaslanır, az ötedeki bir oyuncağa uzanır, elini savurur, yan tarafına döner, sinirlenir, tekrar dener.

İlgi çekici bir şeyi tam karşısına değil de hafif bir yana koyarak yardımcı olabilirsiniz; böylece dönmek ve ağırlığını kaydırmak zorunda kalır. Kırılmaz bir ayna, hışırtılı bir bez ya da kendi eliniz gayet iyi iş görür.

Dönmeye başladığında yerde geçen zaman, karın üstünde kalmaktan çok hareket edecek alana sahip olmakla ilgili hale gelir. Güvenli bir alan açın, bebeğinizi sırtüstü ya da yüzüstü bırakın, gerisini o halleder.

Bazı günler hiç karın üstü zamanı olmayacak; çünkü herkes ağlıyordu ya da gün elden kayıp gitti. Bu gerçekten sorun değil. Yarın yine bir bez değişimi olacak, göğsünüzde yine sessiz bir dakika olacak; bunun zaten tek ihtiyacı olan şey buydu.